Bileşen düzeyindeki kanıtları, gerçekten setin tamamı için geçerli olan sonuçlardan ayırmaya yönelik pratik bir yöntem.
Seti haritalandırılmış bir yapılandırma olarak ele alın
Çok parçalı bir sete ilişkin kanıtlar, dahil edilen her bileşeni tanımlayan bir yapılandırma kaydıyla başlamalıdır. Set içindeki her konum için bileşenin modelini veya varyantını, parti veya lot tanımlayıcısını ve yer aldığı setin tam sürümünü kaydedin. Bu, bir ürüne ait raporun benzer görünen veya aynı ambalajı paylaşan başka bir ürün için kanıt sanılmasını önler.
Paylaşılan kanıtları bileşen kanıtlarından ayırın
Bir belge, yalnızca belirtilen kapsam eksiksiz yapılandırmayı kapsıyorsa setin tamamı için geçerli olabilir. Ambalaj görseli veya set düzeyindeki bir malzeme listesi paylaşılan kanıt olabilir; boyutlar, malzemeler veya test sonuçları ise yalnızca belirli bir bileşen için geçerli olabilir. Bu nedenle kanıt dizini konuyu, geçerli modeli, geçerli partiyi, test edilen yapılandırmayı, rapor tanımlayıcısını ve tüm istisnaları belirtmelidir. Boş veya belirsiz bir bağlantı, diğer parçalara sessizce genişletilmek yerine çözümlenmemiş olarak kaydedilmelidir.
Örneklemeyi genel kapsamaya dönüştürmeyin
Bir bileşenin test edilmesi, her bileşenin veya her setin durumunu otomatik olarak ortaya koymaz. NIST Engineering Statistics Handbook, kabul örneklemesinin örnekle temsil edilen parti hakkında karar vermeyi desteklediğini açıklar; bu, tüm kalite özelliklerine ilişkin genel bir tahmin değildir. Bu nedenle örneklemeye dayalı her sonuç, tanımlanmış partisine ve örnekleme esasına bağlı kalmalıdır. En açık sunum, hangi kanıtların bağımsız olduğunu, hangilerinin meşru olarak paylaşıldığını ve hangi bileşenlerin hâlâ doğrulanması gerektiğini gösteren bileşen bazında bir matristir.
Tek bir rapor görünüşü aynı olan birkaç bileşeni kapsayabilir mi?
Yalnızca rapor, bu bileşen modellerini, partileri ve yapılandırmaları geçerli biçimde kapsayan bir kapsam tanımlıyorsa. Tek başına görsel benzerlik yeterli değildir.