Dürüst raporlama, numune setinin tamamını, bu setteki değişkenliği ve setin neleri temsil edebileceğine ilişkin sınırları gösterir.
Gerçekte test edilen popülasyonu gösterin
Retansiyon sonuçları; numune sayısı, numunelerin nasıl seçildiği, ilgili parti kimlikleri ve her geçerli sonucun dahil edilip edilmediğiyle başlamalıdır. Yalnızca en iyi numuneyi sunmak değişkenliği gizler ve tipik performansı tanımlayamaz. Hariç tutmalar, sonuçlar yorumlanmadan önce belirlenmiş gerekçelerle birlikte belirtilmeli; sakıncalı sonuçlar sessizce çıkarılmamalıdır.
Yalnızca tek bir özeti değil, değişkenliği sunun
Okuyucular tek tek sonuçları veya yayılımı koruyan bir dağılımı görebilmelidir. En azından uygun bir merkezi değerle birlikte aralığı raporlayın ve olağandışı gözlemleri otomatik olarak çıkarmadan belirleyin. Testler aşamalar halinde veya farklı koşullarda gerçekleştirildiyse bu grupları ayırın. Farklı koşulları tek bir sayıda birleştirmek, tutarlılık konusunda yanıltıcı bir izlenim yaratabilir.
Sonucu numune tasarımıyla eşleştirin
NIST Engineering Statistics Handbook, kabul örneklemesinin bir parti hakkında karar vermeyi desteklemek için bir numune kullandığını açıklar; birincil amacı partinin genel kalitesini tahmin etmek değildir. Bu ayrım, retansiyon verilerini yorumlarken önemlidir. Küçük veya dar kapsamlı seçilmiş bir set, test edilen numuneleri belgeleyebilir; ancak tüm üretimin zaman içinde istikrarlı, tekdüze veya güvenilir olduğu yönündeki iddiaları haklı çıkarmayabilir.
Sınırlamaları görünür biçimde belirtin
Dürüst bir sunum, ölçülen sonuçları daha geniş çıkarımlardan ayırır. Sınırlı numune büyüklüğünü, eksik parti kapsamını, eksik sonuçları ve karşılaştırılabilirliği etkileyen tüm prosedür farklılıklarını açıklamalıdır. Böylece sonuç, gözlemlerin tam olarak neyi gösterdiğini söyleyebilir; daha geniş tutarlılık iddiaları ise temsili örnekleme ve eksiksiz kayıtlar bunları destekleyene kadar açık bırakılır.