Bir sapın enine kesit şeklini belgelemek için nesnel bir görsel ve boyutsal yöntem.
Yandan görünüş, enine kesit şeklini belirleyemez
Yandan bakıldığında ince görünen bir sap, uçtan bakıldığında geniş, oval, dikdörtgen veya belirgin biçimde yuvarlatılmış olabilir. Perspektif, aydınlatma, kenar yansımaları ve kamera açısı da görünen kalınlığı bozabilir. Bu nedenle, yalnızca yandan çekilmiş bir fotoğraf sapın enine kesitini nesnel olarak sınıflandırmak için yeterli değildir.
Aynı konumları birden fazla yönden gösterin
En açık sunum, yan görünüşü belirlenmiş konumlardan alınmış uç görünümleri veya resmî enine kesit çizimleriyle birleştirir. Yararlı konumlar, öngörülen kavrama bölgesinin ön, orta ve arka kısımlarını içerebilir. Okuyucuların sapın hangi bölümünü temsil ettiğini bilmesi için her görünüş, uzunlamasına profil üzerindeki konumunu belirtmelidir.
Aynı noktalarda genişliği ve kalınlığı, açıkça tanımlanmış ölçüm yönlerini kullanarak kaydedin. Daha sonra bir enine kesit; geniş ve sığ, yaklaşık oval veya daha düz yüzeylere ve yuvarlatılmış kenarlara sahip gibi geometrik terimlerle tanımlanabilir. Bu açıklamalar, tek bir fotoğrafın oluşturduğu izlenime değil, görülebilen veya belgelenmiş geometriye dayanmalıdır.
Uzunluk boyunca değişimleri belgeleyin
Birçok sap, uçtan uca tek bir enine kesiti korumaz. Orta kısım ön kısımdan daha dolgun olabilir, yanlar daralabilir veya bir kenarın yarıçapı bir kontrolün ya da uç özelliğinin yakınında değişebilir. Hizalanmış kesitlerden oluşan bir dizi bu değişimi görünür kılar. Yalnızca bir kesit mevcutsa, konumunun sınırlı olduğu belirtilmeli ve tüm sapa genellenmemelidir.
Şekil ve konfor ayrı sorulardır. Yuvarlatılmış bir profil yapısal bir tanımdır; her kullanıcının bunu daha konforlu bulacağının kanıtı değildir. Konfor; el ölçülerine, kavrama konumuna, süreye, göreve, eldivenlere ve basınç dağılımına bağlı olabilir. Nesnel sunum önce geometriyi ortaya koymalı, bireysel uygunluğu ise ilgili kullanım koşullarındaki bir karşılaştırmaya bırakmalıdır.


